ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΕΝ ΤΗ ΚΑΘ' ΗΜΕΡΑΝ ΠΡΑΞΕΙ, ΤΟΜΟΣ ΠΡΩΤΟΣ (1926) - Γ. Φωκάς

Σκληρόδετο βιβλίο.
Ιδιωτική βιβλιοδεσία.
Χρυσοτυπίες στην ράχη.
Τόμος 1 από τρίτομο έργο.
Καθαρεύουσα γλώσσα.
Πλούσια εικονογράφηση.
Πολύ καλή κατάσταση.
Βιβλίο ιατρικής.
ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΕΝ ΤΗ ΚΑΘ' ΗΜΕΡΑΝ ΠΡΑΞΕΙ 
ΜΕΤΑ ΠΟΛΛΩΝ ΕΝ ΤΩ ΚΕΙΜΕΝΩ ΕΙΚΟΝΩΝ
ΤΟΜΟΣ ΠΡΩΤΟΣ: ΓΕΝΙΚΟΝ ΜΕΡΟΣ
ΕΚΔΟΣΙΣ ΔΕΥΤΕΡΑ
Συγγραφέας: ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΦΩΚΑΣ
Εκδόσεις: ΕΚΔΟΣΙΣ "ΚΛΙΝΙΚΗΣ"
Τόπος εκδόσεως: ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
Έτος εκδόσεως: 1926
Σελίδες: ηια' + 628
Διαστάσεις: 26 Χ 19
ΠΙΝΑΞ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ Α' ΤΟΜΟΥ:
ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗΝ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗΝ
ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΜΙΚΡΟΒΙΟΛΟΓΙΑΣ ΕΝ ΤΗ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ
ΑΣΗΨΙΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΗΨΙΑ
ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΑ
ΤΡΑΥΜΑΤΑ
ΑΚΡΩΤΗΡΙΑΣΜΟΣ
ΛΟΙΜΩΔΕΙΣ ΕΠΙΠΛΟΚΑΙ ΤΩΝ ΤΡΑΥΜΑΤΩΝ
ΝΟΣΟΙ ΤΩΝ ΙΣΤΩΝ
ΝΟΣΟΙ ΤΩΝ ΕΝΤΕΡΩΝ ΚΑΙ ΕΓΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΚΑΤ' ΑΥΤΑ
ΒΛΑΒΑΙ ΤΩΝ ΙΣΤΩΝ
ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΣΕΩΝ
ΔΥΣΜΟΡΦΙΑΙ
ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ
---
Γεράσιμος Φωκάς (1861-1937)
Ο Γεράσιμος Φωκάς γεννήθηκε στο Αργοστόλι της Κεφαλονιάς το 1861. Σπούδασε ιατρική στο Παρίσι και εκεί το 1866 απέκτησε τον τίτλο του διδάκτορα, υποστηρίζοντας την διατριβή του με θέμα τη χρόνια κυστική μαστοπάθεια, γνωστή και ως μαστίτιδα του Φωκά. Ειδικεύτηκε στην Χειρουργική και το 1899 εκλέχθηκε Yφηγητής Ορθοπαιδικής στο Πανεπιστήμιο της Λιλ, ενώ δίδαξε Χειρουργική των Παίδων στο Νοσοκομείο St. Sauveur και διετέλεσε Διευθυντής του Χειρουργικού Τμήματος του Σανατορίου της Δυγκέρκης. Το 1902 επέστρεψε στην Ελλάδα και εκλέχθηκε Καθηγητής της Χειρουργικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Αρχικά ανέλαβε την διεύθυνση της Χειρουργικής Κλινικής στο Δημοτικό Νοσοκομείο Αθηνών «Ελπίς», ενώ αργότερα μετακινήθηκε στο «Αρεταίειο», διαδεχόμενος τον Σπυρίδωνα Μαγγίνα. Κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων έλαβε το ένδυμα του Αρχίατρου - Διευθυντή του Νοσοκομείου Εκστρατείας στην Πρέβεζα. Το 1914 εκλέχθηκε αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών, αλλά το καλοκαίρι του ίδιου έτους, κατά το ταξίδι του στη Γαλλία, επιστρατεύθηκε με το βαθμό του Έφεδρου Ανθυπίατρου και υπηρέτησε με την ιδιότητα του Αρχίατρου, καθόλη τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, σε διάφορα γαλλικά νοσοκομεία. Ανήκε στην ομάδα του ιατρικού συμβουλίου που συνεδρίαζε για την αντιμετώπιση της λοίμωξης του Βασιλιά Αλέξανδρου Α΄ και ήταν ο πρώτος που υποστήριξε τον ακρωτηριασμό του ποδιού του προκειμένου να διατηρηθεί στη ζωή, αν και η γνώμη του δεν εισακούσθηκε. Με τη Συντακτική Απόφαση περί Οργανισμού της Ακαδημίας Αθηνών διορίστηκε εκ των ιδρυτικών της μελών. Χρησιμοποίησε πρώτος στην Ελλάδα την συσκευή «Ombredanne» για τη νάρκωση των ασθενών. Επίσης ήταν και ο πρώτος στην Ελλάδα που χρησιμοποίησε τη δημοτική στην επίσημη ιατρική ορολογία. Εξέδωσε για τρία χρόνια το περιοδικό Χειρουργική Επιθεώρησις. Από τις γνωστότερες μελέτες του είναι: Περί οστεΐτιδος (1893), Περί εκστροφής της κύστεως (1899), Γυναικολογικαί μελέται (1899), Μαθήματα χειρουργικής κλινικής εν τω Δημοτικώ Νοσοκομείω (1904).