ΤΟ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΣΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΚΟΣΜΟ - Νικολάι Μπερντιάεφ
Μαλακό ιλουστρασιόν εξώφυλλο.
Δημοτική γλώσσα, πολυτονικό σύστημα.
Καλή κατάσταση. Πολλές υπογραμμίσεις επί του κειμένου.
Φιλοσοφικό δοκίμιο.
ΤΟ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΣΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΚΟΣΜΟ
Συγγραφέας: ΝΙΚΟΛΑΪ ΜΠΕΡΔΙΑΓΙΕΦ
Εκδότης: ΠΟΥΡΝΑΡΑΣ
Έτος εκδόσεως: 1980
Σελίδες: 148
Διαστάσεις: 21Χ14
---
Οί διαλεκτικές συγκρούσεις κι οι εμπειρίες τους ήταν πάντοτε πηγή προβληματισμού πού τροφοδότησε πληθωρικά το φιλοσοφικό και τον κοινωνικό στοχασμό. Πολλά δείγματα τέτοιων στοχασμών, πού γέννησαν ανάλογες εμπειρίες, κλείνουν μέσα τους διαπιστώσεις αξεπέραστης επικαιρότητας κι ίσως ακόμα και αλάνθαστου προφητισμού. Ο προφητισμός αυτός συνδέεται αναπόσπαστα με την ερμηνεία της εχθρότητας πού προκαλεί αισθήματα υπεροψίας και τάσεις επιθετικότητας για να καταλήξει στή σύγκρουση, τον πόλεμο. Γιατί, ανεξάρτητα από την πολυμορφικότητα του φαινομένου, η αυθεντική ερμηνεία του οδηγεί διαρκώς στις ίδιες αιτίες καί διαπιστώνει τα ίδια αποτελέσματα. Οί αιτίες ξεκινούν από τη διάσπαση της ανθρωπότητας καί τα αποτελέσματα συνοψίζονται στην εξαθλίωσή της. (. . .) (ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΛΟΓΟ ΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ)
Ο Νικολάι Αλεξάντροβιτς Μπερντιάεφ (Никола́й Алекса́ндрович Бердя́ев, 18 Μαρτίου 1874 - 24 Μαρτίου 1948) ήταν Ρώσος θρησκειοφιλόσοφος.
Η θεματογραφία του Μπερντιάεφ είναι αυτή στην οποία επικεντρώνονται και άλλοι Ρώσοι φιλόσοφοι του ύστερου 19ου αιώνα : Φιλοσοφική ανθρωπολογία, ηθική, κοινωνική και πολιτική φιλοσοφία, φιλοσοφία της ιστορίας και φιλοσοφία της θρησκείας. Επίκεντρο της σκέψης του είναι η ελευθερία απαλλαγμένη από κάθε υπαρκτικό προσδιορισμό. Γι' αυτό και την προσδιορίζει ως μη οντική-ελευθερία. Ως μη κάτι ταυτιζόμενο με την κατάσταση που βρίσκεται ένα όν, η μη οντική ελευθερία προηγείται του όντος και προηγείται ως δυνατότητα και μόνο εκείνου που πρόκειται να γίνει κάθε φόρα. Η ουσία του κάθε όντος είναι τελικά η πορεία προς μια υπέρβαση της εκάστοτε υφιστάμενης κατάστασής του. Η αιτία της μη-οντικής ελευθερίας που την προσδιορίζει χωρίς να την περιχαρακώνει είναι ο Θεός, η κατεξοχήν ελεύθερη ύπαρξη. Για τον Μπερντιάεφ ο άνθρωπος είναι πρόσωπο, το οποίο ενεργεί ελεύθερα προς την κατεύθυνση του να καταστεί ον. Η κριτική προς την σοσιαλιστική αντίληψη για την κοινωνία και τον άνθρωπο όπου κυριαρχεί η εργαλειοποίηση έχει σαν αφετηρίες της όχι μόνο το χριστιανισμό, αλλά και τον Καντ. Στον αντίποδα του σοσιαλιστικού παραδείγματος βρίσκεται ένας προσωποκεντρικός σοσιαλισμός.
