ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ - Ν. Μπερντιάεφ

Χαρτόδετο βιβλίο.
Εξώφυλλα με αυτιά.
Δημοτική γλώσσα, πολυτονικό σύστημα.
Καλή κατάσταση. Πολλές υπογραμμίσεις επί του κειμένου.
Φιλοσοφικό δοκίμιο.
ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ
Συγγραφέας: ΝΙΚΟΛΑΪ ΜΠΕΡΔΙΑΓΙΕΦ
Εκδότης: ΔΩΔΩΝΗ
Έτος εκδόσεως: χ. χ.
Σελίδες: 232
Διαστάσεις: 21Χ14
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ:
Λόγος Προοιμιακός
ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΟΥ
Νικόλαος Μπερντιάεφ, ο νοσταλγός της αιωνιότητας
Ο Μπερντιάεφ για το έργο του ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ
Εισαγωγή
Κεφάλαιο πρώτο
Υπαρξιακή Φιλοσοφία και Πνευματική Εμπειρία. Ο Υπερβατικός Άνθρωπος
Κεφάλαιο δεύτερο
Η Αλήθεια δεν είναι αντικειμενική πραγματικότητα της περιοχής των αντικειμένων. Η αρχέγονη ζωή που προηγείται του διαχωρισμού σε υποκείμενο και αντικείμενο. Βαθμοί συνείδησης. Η Πραγματιστική, η Μαρξιστική και η Νιτσεϊκή αντίληψη της αλήθειας. Η ανθρωπινότητα της αλήθειας. Το ενέργημα της γνώσης δεν μπορεί να χωρισθεί από τη ζωή στο σύνολό της
Κεφάλαιο τρίτο
Αποκάλυψη. Η Πνευματικότητα και η Καθολικότητα της Αποκάλυψης. Βαθμοί Αποκάλυψης. Ανθρωπομορφισμός, Κοινωνιομορφισμός και Κοσμομορφισμός. Η ανθρωπινότητα της Αποκάλυψης. Αποφατική και Καταφατική. Θεολογία και Φιλοσοφία. Η Δογματική και ο συμβολικός της χαρακτήρας
Κεφάλαιο τέταρτο
Ελευθερία είναι, και Πνεύμα. Ουσία και Ύπαρξη. Η Δημιουργική Πράξη
Κεφάλαιο πέμπτο
Άνθρωπος και Ιστορία. Ελευθερία και Αναγκαιότητα στην Ιστορία. Πρόνοια, Ελευθερία και Μοίρα
Κεφάλαιο έκτο
Νέες μορφές Αθεΐας. Αισιόδοξη και Απαισιόδοξη Αθεΐα. Αθεΐα της ημέρας και Αθεΐα της νύχτας. Η υπηρεσία που η Αθεΐα προσφέρει στον αποκαθαρισμό του δουλικού Κοινωνιομορφισμού και της Ειδωλολατρίας
Κεφάλαιο έβδομο
Ρήξη με την δικανική ερμηνεία του Χριστιανισμού και της Απολύτρωσης. Το θείο στοιχείο στον άνθρωπο. Απολύτρωση και Δημιουργική δύναμη. Προσωπική σωτηρία, κοινωνική και κοσμική μεταμόρφωση
Κεφάλαιο όγδοο
Το Παράδοξο του Κακού. Η Ηθική της Κόλασης και της Αντικόλασης. Μετενσάρκωση και Μεταμόρφωση
Κεφάλαιο ένατο
Η Αποκάλυψη του Πνεύματος και της εποχής του Πνεύματος. Ο Υπερβατικός Άνθρωπος και ο Νέος Άνθρωπος
---
Ο Νικολάι Αλεξάντροβιτς Μπερντιάεφ (Никола́й Алекса́ндрович Бердя́ев, 18 Μαρτίου 1874 - 24 Μαρτίου 1948) ήταν Ρώσος θρησκειοφιλόσοφος.
Η θεματογραφία του Μπερντιάεφ είναι αυτή στην οποία επικεντρώνονται και άλλοι Ρώσοι φιλόσοφοι του ύστερου 19ου αιώνα : Φιλοσοφική ανθρωπολογία, ηθική, κοινωνική και πολιτική φιλοσοφία, φιλοσοφία της ιστορίας και φιλοσοφία της θρησκείας. Επίκεντρο της σκέψης του είναι η ελευθερία απαλλαγμένη από κάθε υπαρκτικό προσδιορισμό. Γι' αυτό και την προσδιορίζει ως μη οντική-ελευθερία. Ως μη κάτι ταυτιζόμενο με την κατάσταση που βρίσκεται ένα όν, η μη οντική ελευθερία προηγείται του όντος και προηγείται ως δυνατότητα και μόνο εκείνου που πρόκειται να γίνει κάθε φόρα. Η ουσία του κάθε όντος είναι τελικά η πορεία προς μια υπέρβαση της εκάστοτε υφιστάμενης κατάστασής του. Η αιτία της μη-οντικής ελευθερίας που την προσδιορίζει χωρίς να την περιχαρακώνει είναι ο Θεός, η κατεξοχήν ελεύθερη ύπαρξη. Για τον Μπερντιάεφ ο άνθρωπος είναι πρόσωπο, το οποίο ενεργεί ελεύθερα προς την κατεύθυνση του να καταστεί ον. Η κριτική προς την σοσιαλιστική αντίληψη για την κοινωνία και τον άνθρωπο όπου κυριαρχεί η εργαλειοποίηση έχει σαν αφετηρίες της όχι μόνο το χριστιανισμό, αλλά και τον Καντ. Στον αντίποδα του σοσιαλιστικού παραδείγματος βρίσκεται ένας προσωποκεντρικός σοσιαλισμός.